16 maart 2006 - Warkworth - Whangarei
08:30 uur opstaan en ontbijt
09:30 uur de Sheepworld gaat open. Nu kunnen we zien wat het kost en of het de moeite waard is. Het lijkt een veredelde kinderboerderij. Het kan wat zijn, maar het kan ook tegenvallen...
10:30 uur we gaan toch kijken in Sheepworld. Al is het maar om zekerheid te hebben dat we niets gemist hebben... We beginnen met een zakje voer voor de beesten...
11:00 uur De onvermijdelijke show met de schapen begint... Dit viel zeker niet tegen: eerst werden verschillende schapenrassen getoond. De ene werd gefokt voor het vlees (een dikbuik met een zwarte kop, waarvan we de naam niet onthouden hebben), de ander voor de wol (Merino-schapen) en een derde voor de melk (de oer-Hollandse Texelaar). Er waren ook rassen die gewoon weinig opleveren en dus vrijwel niet meer gehouden worden...
Daarna liet de schaapsherder zien hoe zijn hond met fluitsignalen een groepje schapen van de bergweide af naar het hok kon drijven. Hiervoor was een slimme en snelle hond nodig. In Nieuw-Zeeland bleek de beroemde Bordercollie daar te traag voor: de schapen renden harder weg dan hij kon lopen op de berg. Daarom werd de Bordercollie gekruist met de snelle Greyhound en dat leverde het Nieuw-Zeelandse hondenras van de Eye-dog op.
Vervolgens kwam het opdrijven en sorteren in de scheer-schuur aan bod. De drijfhond die hierbij gebruikt werd was beduidend minder snugger dan de Eye-dog, maar hij kreeg de schapen wel aan het lopen. Dat lukt een Eye-dog dus niet... Suzanne mocht ook even oefenen met sorteren. Dat ging dus helemaal niet goed ! Een man uit de binnenlanden van China (nabij de Mongoolse grens) in zijn mooie zakelijke kostuum kon het perfect, al had hij de groen gemarkeerde schapen in het blauwe vak en de blauw gemarkeerde schapen in het groene vak gestopt... Maar hij sprak dan ook geen woord Engels...
Toen werd het schaap-scheren getoond met uitleg hoe het schaap in verschillende standen gelegd kon worden, zonder dat het gespannen werd. Het liggende schaap kon zelfs met een druk op de heup een karate-trap in slow-motion geven... Vervolgens werd de wol geveild. Natuurlijk werd hij veel te duur "verkocht": 14 dollar per vacht is ongeveer 35 keer teveel. Een schaap levert circa 2 kilo wol per scheerbeurt op en dat wordt voor zo'n 40 cent verkocht. De scheerbeurt zelf kost 2 en een halve dollar. De winst voor de boer zit hem dus niet in de wol ! Ook een hele schapenvacht levert de boer maar enkele dollars op, terwijl die in de winkel ruim 60 dolar kost.
Na het scheren werd er nog een geit gemolken door een jongetje uit het publiek. Tenslotte mochten de kinderen aan de lammetjes de fles geven. Jasper was vrijwilliger voor het jonge hertje...
Na de show gingen we kijken aan de vijver. Met een visnetje kon je beestjes vangen en in een grote jampot stoppen. Toen bleek dat zelfs een schepnet dat helemaal leeg lijkt te zijn, vol zit met kleine insekten.
Om kwart over één was het dagelijkse voeren van de "Eels" (de alen: grote palingen) aan de beurt. Voor stukjes hondevoer kwamen de beesten graag boven water.
13:30 uur Nu verder het Northland in...
16:30 uur We komen aan in Whangarei. Bij het Visitor Center halen we informatie over campings. Dan gaan we nog even naar het Town Basin: de historische kade van de moderne jachthaven met dure jachten. Er zit ook het klokkenmuseum met een enorme zonnewijzer voor de deur.
17:15 uur Na de boodschappen, rijden we door naar de camping in Tamaterau, wat 5 km ten zuidoosten van Whangarei ligt.
vorige dag
volgende dag
Laatste wijziging: 19 maart 2006
